Informujemy, że Gminny Ośrodek Kultury w dniu 5 czerwca czynny będzie wyjątkowo do godz. 15.30. Za utrudnienia przepraszamy.

Zapach świeżo skoszonej trawy, stukot młotka o stalową kosę, śmiech dzieci biegających wokół wozu z sianem i wspólne śpiewy niosące się po okolicy – właśnie tak wyglądały tegoroczne Janowickie Sianokosy. To wydarzenie po raz kolejny udowodniło, że dawne zwyczaje wciąż potrafią jednoczyć mieszkańców, budzić wspomnienia i tworzyć niezwykłą atmosferę sąsiedzkiej wspólnoty.

Konferansjer wydarzenia, Szymon Staniszewski, przypomniał zebranym, czym dawniej były sianokosy – nie tylko ciężką pracą na łąkach, ale także czasem spotkań, rozmów, wzajemnej pomocy i budowania więzi między ludźmi. W serdecznych słowach przywitał licznie zgromadzonych gości, wśród których znaleźli się m.in. wójt gminy Bestwina Grzegorz Boboń, radny Rady Powiatu Bielskiego Artur Beniowski, przewodniczący Rady Gminy Bestwina Jerzy Stanclik wraz z radnymi, sołtyski i sołtysi, przewodniczące i przedstawicielki Kół Gospodyń Wiejskich oraz mieszkańcy całej gminy.

Wójt Grzegorz Boboń podkreślił, jak ważne są takie wydarzenia dla pielęgnowania lokalnej tożsamości i tradycji. Dziękując organizatorom – pani Krysi, panu Staszkowi, Gminnemu Ośrodkowi Kultury oraz wszystkim zaangażowanym w przygotowanie imprezy – zaznaczył, że Janowickie Sianokosy są piękną wizytówką regionu, w którym obok stawów rybnych można podziwiać malownicze pola, łąki i lasy.

Słowa uznania i życzenia dobrej zabawy przekazał także Artur Beniowski, który w imieniu swoim oraz starosty bielskiego Andrzeja Płonki życzył uczestnikom, aby popołudniowa rywalizacja przebiegała w atmosferze radości, a wieczorna zabawa trwała aż do białego rana. Sołtys Janowic Stanisław Nycz przypomniał z kolei, że sianokosy mają przede wszystkim jednoczyć ludzi i sprawiać im radość, natomiast prezeska KGW Krystyna Norymberczyk zaprosiła wszystkich do wspólnego biesiadowania.

Po oficjalnym otwarciu scenę przejęły poszczególne sołectwa, prezentując pełne humoru i lokalnego kolorytu przyśpiewki. Janowice śpiewały o błyszczących kosach, zapachu siana i wspólnym świętowaniu pod kopką aż do rana. Bestwina z przymrużeniem oka wychwalała swojego wójta i sołtysa Janowic, jednocześnie podkreślając, że w ich miejscowości tradycja nigdy nie zaginie. Najmniejsze sołectwo – Bestwinka – zachwyciło najliczniejszym występem i nostalgiczną pieśnią o rodzinnej miejscowości, jej wzgórzach, kościółku i serdecznych mieszkańcach. Kaniów natomiast przypomniał dawne czasy wspólnej pracy na łąkach i chodzenia „ze swaczyną” na sianokosy.

 

Czytaj więcej: Janowickie Sianokosy – tradycja, która wciąż żyje i łączy pokolenia